Doe het maar lekker zelf.

" Mama ik kan het niet?"  "Nee nee, je kan het NOG niet!"

Investeren in zelfstandigheid, de enige investering die de dag van vandaag nog zekerheid biedt.

Wij begonnen zowel bij Jill als Sam al zeer vroeg met een belangrijk punt: "Zelfstandig eten" Het enige wat we investeerden was tijd, veel tijd, geduld en een plakkerige keukenvloer.

Verbaasde reacties als ze je baby van nog geen 6 maand  op de trein een appel of peer uit het vuistje zien eten. Zowel bij Jill als bij Sam pasten we onbewust de "Rapley methode" toe. 

Nooit iets gedwongen of aangemoedigd om iets te eten. Enkel aangeboden en zelf  steeds het goede voorbeeld gegeven.

Bij Jill ging het zeer vlot, we schotelden haar geen lekkere zoete dingen voor; maar witloof, spruitjes, spinazie en broccoli. Alles werkte ze in no time naar binnen en daarbij ook nog zeer stevige porties...

Nu nog steeds op 2,8 jarige leeftijd een vlot zelfstandig etertje.

Sam daar hadden we toch even twijfels bij.  Ze had een moeilijkere start, at vaak maar een paar hapjes. Wou geen fruit. Na enkele minder goede weegresultaten bij K&G zelf even naar alternatieven gezocht.

Gelukkig volgde ik mijn gevoel. En bleven we gewoon voedsel aanbieden. En nu....Tadaaaa!!!!!

Twee omnivoorkes aan onze tafel.

Intussen werd er ook aan IKEA HACKING gedaan. Zoals ik eerder schreef, zijn we bezig met de slaapkamer.

Hier al wat foto's van de stand van zaken. Ik heb getwijfeld om het kader van het Kura bed pastel te schilderen. Maar bleef bij de veilige beslissing om het hout zo te laten. Wat denken jullie? Toch beter schilderen of niet?

Eerst de stevigheid gaan testen bij Ikea zelf!