Omdat je zo geweldig bent!

Terug een kruipertje in huis.

 Nog moeilijker dan de eerste keer.

Nu komen er nog eens alle kleine voorwerpjes (die je ook zo leuk vindt) bij van je zus.

Deze ochtend nog ontdekt dat loom elastiekjes helemaal niet verteren. (Terwijl we thuis helemaal niet deelnemen aan de loomhype). Toch heb je ergens 1tje  stiekem gevonden en stilletjes weg gewerkt.

Maar toch zo een GEWELDIG gevoel wanneer je ergens gaat zitten, dat er iemand met zo veel enthousiasme naar je toe kruipt.

Jammer genoeg herinneren we zelf niets meer van onze eerste jaren. Het moet toch een onbeschrijflijk gevoel zijn, plots kan je heel de wereld zelf ontdekken...

De uitslag in Sam haar gezicht is al enkele weken. Flakkert op van de warmte. Al vershillende crémes getest. weinig dat helpt.
Pakje Sam: Beau loves

Tijger Sam

Vorige week bracht vriendje  Nolan " Poohbeer" mee. Zo een beertje dat stapt en praat. Leuk, zo kan Sam proberen achter Pooh te kruipen.

 Pooh werd echter meteen in beslag genomen. En moest mee het lot ondergaan van de arme poppen onder Jill's bewind.

Met zijn zinnetjes: "Kijk ik kan lopen","Dag vriendje"," Oooh nee ik ben gevallen" kreeg hij het nog harder te verduren.

 "Poohbeer toch... Je bent niet gevallen, ik heb je in bed gestopt en nu moet je stil zijn en slapen!!"

En Sam die had helemaal geen Poohtje nodig. Deze week kreeg ze een tand en kroop ze plots de woonkamer vrolijk rond, alsof ze nooit anders gedaan had... 

"Zijn ze niet geweldig die tijgertjes van ons!!!"